Babytijd: alles is overweldigend, er valt een bom om je heen en je moet het woordeloos verwerken.
Het leven vooraf is de periode wat je leefde als baby in je eigen land en nog niet bij je adoptieouders, die voortaan je ouders zullen zijn.
De periode bij je biologische ouders kan ook betekenen alleen bij je moeder zijn geweest. Zie deze gedichten van mij.
Mijn moeder
Het begon allemaal met een vrouw en ze was maar een meisje.
Het begon allemaal bij haar, niet eens een meisje, nee een kind.
Het begon allemaal bij haar ik ontmoette haar en ik was niet een kind. Ik was ongewenst.
Niets was mooi
Niet was familie.
Niet gelukkig of volwassen kon dat kind zijn.
Ik ontmoette haar in haar binnenste maar ik zag in haar ogen dat ze me niet kon zien.
Het begon maar het was geen echt gewild idee
Ik ontmoette haar in haar lichaam. Maar ik heb nooit gevoeld mama.
Ik heb nooit gezegd mama. Ik heb nooit gevoeld mama.
Ik heb nooit.
Nooit en nooit wordt het een verhaal van liefde
Nooit zal ik je ontmoeten.
We zijn overleden en in de tijd nooit geweest
We zijn geen wij en we wachten allebei niet op elkaar.
En terwijl dit zo is, zeg ik je mama ik houd van jou.
Ik houd van jou omdat je me droeg
En niemand jou droeg
GEDICHT AAN MIJN VADER
Ik ben met mijn vader uiteten geweest en hij was er niet bij, maar ik was met hem. Hij heeft mij getrakteerd, het was gisteravond en al was hij er niet bij, ik kon hem zien tegenover mij.
Ik ben met mijn vader uiteten geweest het moest er van komen, ik kon het niet meer afwachten, ik zou hem toch nooit zien.
Dus was ik in dat restaurant met hem.
Ik zag zijn gezicht, terwijl ik niets kon zien, zat hij dicht bij mij zodat ik hem kon aanraken.
Praten langzaam hem alles vragen kon.
Kon vragen hey kleine man, was het leuk om een vrouw te verkrachten wat heeft het jou gebracht?
Ik zou hem vast willen houden, en vragen wat heeft het jou gebracht, jezelf verliezen in een niet Christelijke kracht.
Het liefst geef ik hem een knuffel, maar dan heel zacht.
Liever niet, liefst wel.
Liever niet. Ik heb hem nooit meer gezien.
Alleen dat moment in de ogen van mijn moeder toen ik bij haar dronk.
Elke vrouw die verkracht wordt is als een mens
Een mens een mens een mens die sterft.
Ik wil je nooit ontmoeten eigenlijk. Vader.
Ik wil dat niet. Ik mag het niet en het zal niet mogen.
Ik eet niet met jou, papa ik leef ook niet vanwege jou.
Ik heb een keer met je gegeten in gedachten zat je tegenover mij. Dat was ook voor mij de laatste en enige keer.
Ik deed het bewust maar ik heb je niet gekust.
Maak jouw eigen website met JouwWeb